Për dekada me radhë, Ali Larijani ishte fytyra e qetë dhe pragmatike e establishmentit iranian – një njeri që shkroi libra mbi filozofin gjerman të shekullit të 18-të, Immanuel Kant, dhe që negocionte marrëveshje bërthamore me Perëndimin.
Por më 1 mars, tonet e sekretarit 67-vjeçar të Këshillit të Lartë Kombëtar të Sigurisë ndryshuan në mënyrë të pakthyeshme.
Duke u shfaqur në televizionin shtetëror vetëm 24 orë pas sulmeve ajrore amerikano-izraelite që vranë Ali Khamenei dhe komandantin e IRGC, Mohammad Pakpour, Larijani dha një mesazh të zjarrtë:
“Amerika dhe regjimi sionist ,Izraeli, kanë ndezur zemrën e kombit iranian,” shkroi ai në rrjetet sociale. “Ne do t’u djegim zemrat. Do t’i bëjmë kriminelët sionistë dhe amerikanët pa turp të pendohen për veprimet e tyre.”
Ali Larijani (lindur më 3 qershor 1957 në Najaf, Irak) është një politikan dhe intelektual iranian, një nga figurat më të njohura të establishmentit iranian. Ai ka shërbyer në disa poste kyçe në qeverinë dhe institucionet e sigurisë së Iranit.
Arsimimi dhe karriera akademike: Larijani ka studiuar filozofi dhe është autor i disa librave mbi filozofinë perëndimore, përfshirë punime mbi Immanuel Kant. Ai është i njohur për stilin e tij të qetë, analitik dhe për aftësinë për të negociuar me Perëndimin.
Pozitat kryesore:
Sekretar i Këshillit të Lartë Kombëtar të Sigurisë
Kryetar i Parlamentit iranian (Majlis) nga 2008 deri në 2020
Drejtor i Shërbimit të Inteligjencës së Iranit dhe përfaqësues në disa negociata bërthamore
Stili politik: Larijani njihet si pragmatik dhe i moderuar, shpesh duke balancuar interesat e krahut konservator dhe reformist brenda sistemit politik iranian. Megjithatë, ai gjithashtu ka treguar ashpërsi kur bëhet fjalë për sigurinë kombëtare ose kundërshtarët e jashtëm të Iranit.
Familja: Vëllai i tij, Sadegh Larijani, ka shërbyer si kryetar i Gjykatës Supreme të Iranit, dhe familja Larijani është e njohur si një prej familjeve me ndikim të madh brenda elitës politike dhe fetare iraniane.
Në karrierën e tij, Larijani ka qenë shpesh zëri pragmatik i Iranit në marrëdhëniet ndërkombëtare, por herë pas here ka përdorur retorikë të fortë kur tensionet me SHBA-në ose Izraelin janë përshkallëzuar.
