Blloku anti-Netanyahu beson se mund t’ia dalë, edhe pse kryeministri dhe lideri i Likud-it do të përpiqet me çdo mënyrë të qëndrojë në pushtet. Ai mund ta bëjë këtë edhe përmes një ofensive të mundshme të re kundër Iranit, e cila mund të zgjasë procesin e formimit të qeverisë së re në Izrael dhe të forcojë qëndrimin e tij në krye të vendit.
Megjithatë, objektivi i opozitës për të rrëzuar Bibi Netanyahun mund të jetë pranë realizimit, falë mbështetjes së partive arabo-izraelite. Lista e Bashkuar dhe Ra’am, dy formacionet arabe që përfaqësojnë palestinezët e Izraelit, janë të gatshme të ofrojnë mbështetje nga jashtë për një qeveri të re pa Benjamin Netanyahun. Pritet që ato të bëjnë të ditur qëndrimin e tyre përfundimtar në orët e ardhshme.
Eisenkot pret mandatin për formimin e qeverisë së re
Hapi i parë drejt këtij objektivi pritet të hidhet gjatë kësaj jave, kur Gadi Eisenkot, ish-shefi i ushtrisë dhe lideri i Yachar, partisë më të votuar të opozitës, shpreson të marrë nga presidenti Isaac Herzog mandatin për formimin e qeverisë së re. Yachar ka siguruar 21 vende në parlament, kundrejt 27 vendeve të Likud-it të drejtuar nga Netanyahu. Kreu i shtetit do të nisë konsultimet të mërkurën dhe ato mund të vazhdojnë deri në fund të javës.
Nëse, siç i tha gazetës izraelite “Walla” një prej liderëve arabë të Listës së Bashkuar, partitë arabe i japin mbështetjen Eisenkotit dhe bllokut të tij anti-Netanyahu, që ka 48 vende, atëherë gjenerali do të sigurojë 67 rekomandime si kandidat për të nisur formimin e qeverisë së re. Për të arritur shumicën absolute në parlamentin izraelit nevojiten 61 vende nga 120 gjithsej.
Çfarë kërkojnë partitë arabe në këmbim të mbështetjes
Sipas numrit dy të Listës së Bashkuar, Ahmad Tibi, partitë arabe nuk do të bëhen pjesë e qeverisë, por do ta mbështesin atë nga jashtë. Në këmbim, ato kërkojnë angazhime për disa çështje që i konsiderojnë jetike. Mes tyre janë lufta kundër kriminalitetit në komunitetin arab dhe njohja zyrtare e fshatrave beduine.
Lieberman mbetet i paqartë, opozita pret qëndrimin e tij
Një nga të panjohurat kryesore mbetet qëndrimi i Avigdor Lieberman, liderit të Yisrael Beitenu (Izraeli Shtëpia Jonë). Ai është pozicionuar në krah të bllokut anti-Bibi, megjithëse në të kaluarën ka qenë një figurë e linjës së ashpër të së djathtës dhe ka mbajtur postet e ministrit të Jashtëm, të Mbrojtjes dhe të Financave në qeveritë e Netanyahut. Lieberman mblodhi grupin e tij parlamentar për herë të parë dhe pritet të shprehet për qëndrimin që do të mbajë. Megjithatë, heshtja e tij gjatë ditëve të fundit ka ngjallur dyshime te aleatët. Lideri i partisë së njohur si “partia e rusëve”, që përfaqëson interesat e miliona hebrenjve nga ish-Bashkimi Sovjetik, nuk ka zbuluar ende synimet e tij, as gjatë bisedimeve me dyer të mbyllura me bllokun opozitar.
Nëse Lieberman nuk e mbështet opozitën, Eisenkot do të merrte 60 vota, gjithsesi më shumë se 53 votat që ka aktualisht Netanyahu. Nga ana tjetër, kampi i kryeministrit mund të zbresë në 46 vota, nëse partia ultraortodokse Judaizmi i Bashkuar i Torës, që ka shtatë vende në parlament, vendos të largohet nga aleanca me Bibi Netanyahun ose të abstenojë.
Kjo parti po shqyrton një lëvizje të tillë për të siguruar përjashtimin nga shërbimi ushtarak për hebrenjtë ultraortodoksë, të njohur si haredim. Edhe në rast se partitë arabe do të abstenonin, Eisenkot do të mbetej në avantazh. Blloku i tij do të kishte 48 vende, ose 49 nëse do të merrte edhe votën e mundshme të deputetit të vetëm hebre të Ra’am, Yoav Segalovitz, kundrejt 46 vendeve të kampit pro-Netanyahu.
Lufta me Iranin, faktori që mund të zgjasë qëndrimin e Netanyahut në pushtet
Llogaritë politike mbeten të hapura, ashtu si edhe negociatat mes palëve. Megjithatë, një faktor i rëndësishëm që mund të ndikojë në zhvillimet e ardhshme është lufta me Iranin. Një sulm i mundshëm ndaj Iranit, menjëherë pas zgjedhjeve të mesmandatit në Shtetet e Bashkuara, mund t’i shërbejë si Donald Trumpit, për të larguar vëmendjen nga një rezultat zhgënjyes zgjedhor, ashtu edhe Benjamin Netanyahut. Për kryeministrin izraelit, një ofensivë e re mund të bëhet mënyrë për të qëndruar në detyrë si kryeministër i përkohshëm dhe për të zgjatur afatet e formimit të një qeverie të re në Izrael.
