Njoftimi i kryeministrit Hristijan Mickoski se javën e ardhshme do të fillojë konsultimet për rikonstruimin e Qeverisë hap një fazë të re në jetën politike të vendit. Mesazhi që ai dërgoi është i formuluar me kujdes: “Së pari të dëgjoj vizionin, pastaj do të flasim për zgjidhjet kadrovike”, transmeton Portalb.mk.
Në shikim të parë diplomatike, kjo deklaratë në fakt sugjeron se rikonstruimi nuk do të jetë vetëm çështje e ndryshimeve individuale, por përpjekje për ripozicionim politik dhe programor të koalicionit qeveritar në gjysmën e dytë të mandatit.
Kjo lë të kuptohet se nuk ka kënaqësi të madhe me gjysmën e parë të mandatit, prandaj Mickoski do të përpiqet ta “resetojë” qeverinë me një përbërje që do t’i sigurojë ujëra më të qeta në dy vitet e ardhshme, përveç nëse ka zgjedhje të parakohshme…
Sido që të jetë, pas dy vitesh pushtet, Qeveria e VMRO-DPMNE-së, koalicioni VLEN dhe ZNAM hyn në një periudhë në të cilën publiku nuk i mat më premtimet, por rezultatet. Pikërisht për këtë arsye rikonstruimi nuk mund të reduktohet vetëm në kozmetikë kadrovike. Ai do të jetë një tregues se cilat politika Mickoski i konsideron të suksesshme dhe cilat si barrë që mund t’i kushtojë mbështetje politike në prag të zgjedhjeve lokale dhe sfidave të mundshme të ardhshme parlamentare.
Resori i parë që pothuajse me siguri do të jetë objekt i bisedimeve serioze është sektori i qeverisjes së mirë. Dorëheqja e zëvendëskryeministrit Arben Fetai tashmë ka krijuar një boshllëk që Qeveria duhet ta plotësojë. Por pyetja nuk është vetëm kush do të ulet në vend të tij, por nëse partnerët e koalicionit do të kërkojnë një rishpërndarje më të gjerë të ndikimit në pushtetin ekzekutiv.
Vëmendje të veçantë do të tërheqin resorët që në dy vitet e fundit kanë qenë më shpesh objekt kritikash publike. Bujqësia është ndër to. Edhe pse kryeministri publikisht e mbështeti ministrin Cvetan Tripunovski gjatë interpelancës së fundit, vetë fakti që opozita arriti ta kthejë sektorin e bujqësisë në një nga linjat kryesore të sulmit tregon se ky resor mbart rrezik politik për qeverinë. Nëse Mickoski vlerëson se pakënaqësia e fermerëve po merr përmasa më të gjera, pikërisht këtu mund të kërkojë një impuls të ri.
Në grupin e resorëve potencialisht të ndjeshëm është edhe shëndetësia. Pavarësisht se cila qeveri është në pushtet, shëndetësia tradicionalisht është një nga sektorët që prodhon më shpejt pakënaqësi për shkak të mungesës së stafit, listave të gjata të pritjes dhe problemeve kronike sistemike. Nëse analizat e qeverisë tregojnë se qytetarët pikërisht aty i ndiejnë më pak ndryshimet e premtuara, ky resor mund të bëhet pjesë e rikonstruimit.
Situatë e ngjashme është edhe në arsim. Reformat në këtë sektor rrallë sjellin fitore të shpejta politike, por lehtë krijojnë rezistencë. Pas disa vitesh debatesh për programet mësimore, digjitalizimin dhe gjendjen në shkolla, pyetja është nëse qeveria do të vlerësojë se nevojitet energji e re për të dhënë rezultate më konkrete.
Nuk duhet përjashtuar as mundësia që rikonstruimi të jetë i orientuar drejt resorëve që udhëhiqen nga partnerët e koalicionit. Në sistemet politike si ai i Maqedonisë, rikonstruimet shpesh përdoren për të freskuar dinamikën e koalicionit dhe për të vendosur një ekuilibër të ri mes partnerëve. Prandaj, një pjesë e ndryshimeve mund të mos motivohet nga performanca e dobët, por nga nevoja për ridefinim të marrëdhënieve brenda shumicës qeverisëse.
Do të jetë shumë interesante çfarë mesazhi do të dërgojë kryeministri me përzgjedhjen e atyre që do të mbeten. Nëse rikonstruimi reduktohet në disa zëvendësime personale pa ndryshuar prioritetet, ai do të perceptohet si një hap rutinë. Por nëse shoqërohet me objektiva të reja, afate të qarta dhe më shumë përgjegjësi për ministrat, atëherë mund të përbëjë një përpjekje për një “reset” të vërtetë politik./Portalb.mk
